سلامی دوباره

کارگاه سیم ضرفشویی م اماده قرار داد با شما می باشد

باما تماس ارتبات داشته باشید.

[e-mail]

http://avayalvand.blogfa.com/

شركت بازرگاني تجارت سبز اكباتان

سرمايه گزاري بدون ريسك .ايجاد واحد توليدي با كمترين سرمايه.

 

نام:	جمشید سبزی
ايميل:	[e-mail]
تلفن:	۰۹۱۸۳۱۱۰۷۴۱-۰۸۱۱۲۵۲۳۳۲۵
وب:	‬Avayalvand.blogfa.com
موقعيت:	همدان

مدریت-بازاریابی-تجارت یکی از آخرین فناوریهای اطلاعاتی در زمینه تحول سازمانها، سیستم برنامه ریزی منابع سازمان(ERP=ENTERPRISE RESOURCES PLANNING) است. هدف اصلی در این فناوری، نفوذ فناوری اطلاعات در تمامی مراحل فعالیتهای یک سازمان یا بنگاه اقتصادی است تا منابع مختلف بتوانند با یکدیگر و رعایت تبادلات منطقی بین هم، خروجی یکپارچه ای را ارائه کنند. در این مقاله به بررسی سیستم نقش فناوری اطلاعات در برنامه ریزی منابع سازمان می پردازیم. در مورد سیر تکاملی ERP توضیح مختصری می دهیم، در ادامه کارکردها و روشهای اجرا، مزایای پیاده سازی ، تعامل و سازگاری سیستم برنامه ریزی منابع سازمان با تجارت الکترونیک و جایگاه آن در لایه های نرم افزاری و سیستم های اطلاعاتی مطالبی ذکر می‌شود و سپس به بررسی توسعه برنامه ریزی منابع سازمان و نقش IT در توسعه ERP و شکل گیری ERP توسعه یافته (ERPII) می پردازیم. در خاتمه نیز به دلایل شکست پروژه های برنامه ریزی منابع سازمان و موانع اصلی موجود درپیاده سازی سیستم برنامه ریزی منابع سازمان اشاره می شود. ● مقدمه سیستم های اطلاعاتی کارا و یکپارچه که بتوانند همه فعالیتها و وظایف موجود در یک سازمان را تحت پوشش قرار داده و اطلاعات لازم و ضروری را بموقع در اختیار استفاده کنندگان آن قرار دهند، از ابزار های مفیدی هستند که سازمانها برای افزایش قابلیتهای خود، بهبود عملکرد، تصمیم گیری بهتر و دستیابی به مزیت رقابتی از آن استفاده می کنند. در این میان سیستم‌های ERP از آخرین ابزارهای مدیریتی است که قادر است اطلاعات موجود در سازمان را با استفاده از IT در تمام حوزه های فعالیت سازمان به طور یکپارچه و منسجم جمع آوری کند و این اطلاعات و نتایج حاصل از آن را در اختیار استفاده کنندگان آن در سطوح مختلف سازمان قرار دهد. این سیستم ها را می‌توان جزء ثمره های جدید در زمینه IT در یک دهه گذشته دانست که با پیشرفت مداوم در این زمینه بسرعت در حال دگرگونی و تکامل است. ● تعریف سیستم برنامه‌ریزی منابع سازمان برای ERP تعاریف متعددی ارائه شده است که تقریبا همه یک مفهوم را بیان می‌کنند. برای نمونه در ادامه به چند مورد اشاره می شود: ERP یک راه حل سیستمی مبتنی بر فناوری اطلاعات است که منابع سازمان را توسط یک سیستم به هم پیوسته با سرعت، دقت و کیفیت بالا در کنترل مدیران سطوح مختلف سازمان قرار می دهد تا به طور مناسب فرایند برنامه ریزی و عملیات سازمان را مدیریت کنند. ERP ترکیبی از انسان، فناوری و فرایند هاست. یک فرایند پیچیده است که در کشورهای در حال توسعه مانند چین که دارای سرمایه های فراوان و همچنین دارای باز مهندسی (مهندسی مجدد) فرایند کسب و کار زیادی است، توسعه پیدا کرده است . سیستم های ERP در واقع نرم‌افزار‌هایی هستند که داده های موجود در سراسر یک سازمان را یکپارچه می‌سازند و در زمان مناسب در اختیار کاربرانی قرار می دهند که به آن نیاز دارند. چنین سیستمی به تمامی افراد یک مجموعه اجازه می دهد تا با هماهنگی با هم کار کنند، حتی اگر میان آنها مرز های جغرافیایی وجود داشته باشد. به این ترتیب، ERP محیطی برای بهبود عملکرد تجاری و کسب مزیت رقابتی فراهم می کند. ● تاریخچه برنامه ریزی منابع سازمان ظهور ERP را باید دهه ۱۹۶۰ میلادی دانست که عمده تاکید آن در این دوران افزایش درآمد و تقویت کسب و کار از طریق یکپارچه سازی فرایند ها و عملکرد ها بود، ولی در سال ۱۹۷۲ پنج تن از مدیران IBM جهت تکامل و پیاده سازی مفاهیم ERP از سمت خود استعفا دادند و شرکتی با عنوان SAP را که به عنوان نخستین شرکت توسعه و اجرای نرم افزارهای خاص ERP بود، تاسیس کردند و هم اکنون نیز در این زمینه فعالیت دارند. با ظهور برنامه ریزی منابع سازمان در حوزه تولید، تمامی سیستم های تولیدی تحت پوشش قرار گرفتند. بخشها، فرایندها و وظایف مختلفی از جمله کنترل کیفیت، نگهداری و تعمیرات، حسابداری و مالی و ... به سیستم های تولیدی متصل شدند و برنامه ریزی منابع سازمان به عنوان حد فاصل سیستم های مدیریت زنجیره تامین و مدیریت ارتباط با مشتری مطرح شد. این سیستم بیش از آنکه عنوان جدیدی برای MRPII باشد، به عنوان سطح بعدی در سطوح تکاملی سیستم های کامپیوتری طراحی شده برای پشتیبانی از عملیات سازمان مطرح است. این‌ سیستم‌ها، علاوه‌ بر ویژگیهای‌ اضافی، یکپارچه‌سازی‌ بهتری‌ از بخشهای MRPII دارند. ویژگیهای‌ اضافه‌ شده‌ به‌ برنامه ریزی منابع سازمان، معمولا‌ شامل‌ مدیریت‌ منابع‌ انسانی، سیستم های‌ پرداخت‌ حقوق‌ و دستمزد، کنترل‌ اسناد و مدارک، کنترل‌ کیفیت‌ و گاهی‌ نگهداری‌ و تعمیرات‌ می‌شود. در سال ۱۹۹۵، مقوله اینترنت وارد ERP شد و در سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰، تبادل الکترونیک اطلاعات و ERP با یکدیگر پیوند خوردند. در سال ۲۰۰۰ سیستم های برنامه ریزی منابع سازمان تحت وب توسعه یافتند که از فناوری چند لایه ای در معماری سیستم اطلاعاتی پشتیبانی می کردند . امروزه هم سیستم های جدیدی با عنوان ERP II در حال توسعه هستند که اساس آنها وب است و تمرکز بسیار زیادی بر حمایت از بخش مدیریت زنجیر تامین دارند و عملا در تعریف امروز ERP، آن را کاملا مرتبط و جدایی ناپذیر از مدیریت زنجیره تامین تعریف می کنند. ● کارکردهای سیستم برنامه ریزی منابع سازمان به‌طور کلی‌ نمی‌توان‌ استاندارد ویژه‌ای‌ برای‌ کارکردهای یک‌ نرم‌افزار برنامه‌ریزی منابع سازمان ارائه‌ داد؛ چرا که‌ اغلب‌ به‌طور خاص‌ برای‌ هر سازمان‌ تهیه‌ می‌شوند و حتی‌ در صورتی‌ که‌ به‌فروش‌ برسند، نیاز به‌ تغییر و هماهنگ‌سازی‌ با موسسه‌ و کسب‌ و کار ویژه‌ آن‌ دارند. از این رو، ممکن‌ است‌ بعضی‌ از نرم‌افزارها که‌ به‌عنوان‌ بهترین‌ گزینه‌ برای‌ برخی‌ موسسه‌ها استفاده‌ می‌شوند، تنها بعضی‌ از کارکردهای مطرح‌ شده را در برداشته‌ باشند و یا اینکه‌ برخی‌ با داشتن‌ تمامی‌ کارکردهای مطرح، باز هم‌ در پاسخگویی‌ و برآورده‌ ساختن‌ نیازهای‌ یک ‌موسسه ‌ناتوان ‌باشند‌. با این‌ حال، عمده‌ کارکردهای‌ برنامه ریزی منابع سازمان را می‌توان‌ به‌ شرح‌ زیر دسته‌‌بندی‌ کرد: ۱) توزیع‌ و فروش: کارکردهای‌ توزیع‌ و فروش‌ به‌ دو گروه‌ کلی‌ زیر تقسیم‌ می‌شوند: الف‌) اتوماسیون‌ نیروی‌ فروش‌: کارکردهایی‌ را برای‌ انجام‌ فرایندهای‌ فروش‌ - مانند مدیریت‌ قرارداد، پیش‌بینی‌ فروش‌ و مدیریت‌ سفارش-‌ در اختیار سازمان‌ قرار می‌دهد تا با ارائه‌ دسترسی‌ بی‌درنگ‌ به‌ اطلاعات‌ فروش، وظایفی‌ چون‌ ورود سفارش، تحویل‌ و صدور صورتحساب‌ و...، همگی‌ بهبود یابند. ب‌) مدیریت‌ ارتباط‌ با مشتری‌: ارتباطات‌ میان‌ مشتری‌ و شرکت‌ را، شامل‌ انتخاب‌ محصول، خرید، دریافت‌ شکایات، خدمات‌ پس‌ از فروش‌ و بازاریابی،‌ به‌سوی‌ یک‌ سیستم‌ تحت مدیریت سوق می دهد. ۲) برنامه‌ریزی‌ تولید: این‌ بخش از نرم‌افزار با کاهش‌ دوره‌های‌ برنامه‌ریزی، ارائه‌ اطلاعات‌ به‌روز و افزایش‌ بهره‌وری‌ فرایندهای‌ کاری، قابلیت‌ تحویل‌ سریع‌ را برای‌ موسسه‌ فراهم‌ می‌کند. چنین‌ شیوه‌ای‌ قابلیت‌ به‌کارگیری‌ در صنایع‌ مختلف‌ را داراست. یکپارچه‌سازی‌ بخش‌ پشتیبانی‌ فروش‌ با سایر بخشهای‌ زنجیره‌ تامین، این‌ اطمینان‌ را ایجاد می‌کند که‌ کلیه‌ تبادلات‌ مربوط‌ به‌ فرایند پشتیبانی‌ - از تدارک‌ مواد و انبارداری‌ تا فروش‌ و توزیع‌ - به‌شکلی‌ بهینه‌ تنظیم‌ شوند. ۳) تهیه‌ و تدارک‌ مواد: بخش‌ پشتیبانی‌ تدارک‌ که‌ بعضاً‌ با عناوین‌ مدیریت‌ مواد یا مدیریت‌ انبار یا حتی‌ مدیریت‌ زنجیره‌ تامین‌ نیز شناخته‌ می‌شود، دامنه‌ای‌ وسیع‌ از توابع‌ یکپارچه‌ را در اختیار دارد که‌ سبب‌ بهینه‌سازی‌ خرید، مدیریت‌ موجودی‌ و عملیات‌ انبار می‌شوند. سطح‌ بالای‌ اتوماسیون‌ در این‌ بخش، انجام‌ فعالیتهای‌ زمانبری‌ همچون‌ تعیین‌ منبع‌ بهینه‌ تامین، تحلیل‌ و محاسبه‌ قیمت‌ خرده‌فروشها، صدور سفارشهای‌ خرید، مدیریت‌ فرایند واگذاری‌ اختیار برای‌ تقاضاهای‌ خرید و پردازش‌ صورتحساب‌ پرداخت‌ را بسیار ساده‌تر می‌کند. ۴) مدیریت‌ سازمان‌ و منابع‌ انسانی: ‌این‌ نوع‌ کارکرد در برگیرنده‌ توابعی‌ نظیر مدیریت‌ کارکنان، پردازش‌ وقایع‌ تجاری، پردازش‌ مدیریت‌ سازمان، پردازش‌ پرداخت‌ و مدیریت‌ حقوق‌ و دستمزد است. برنامه‌های‌ کاربردی‌ گوناگونی‌ در این‌ بخش، برای‌ تسهیل‌ وظایفی‌ چون‌ استخدام، برنامه‌ریزی‌ توسعه‌ کارکنان‌ و ایجاد مشخصه‌های‌ شغل‌ و سیاهه‌های‌ تایید صلاحیت، طراحی‌ می‌شوند. ۵) برنامه‌ریزی‌ و کنترل‌ تجاری: این‌ بخش‌ در برگیرنده‌ کارکردهای‌ کنترل‌ ‌هزینه، تحلیل‌ سودآوری، حسابداری‌ مرکز سود و مدیریت‌ هزینه‌‌ ‌ است. ‌بسته‌ به‌ نوع‌ موسسه، کنترل‌ هزینه‌ محصول‌ شامل‌ دو فرایند هزینه‌یابی‌ سفارش‌ محصول‌ و کنترل‌ موجودی‌ هزینه‌ است. هزینه‌یابی‌ محصول، دربردارنده‌ تخمین‌ هزینه‌های‌ مواد یا هزینه‌های‌ موجودی، پیش‌ از به‌جریان‌ افتادن‌ یک‌ سفارش‌ ساخت‌ است. این‌ بخش‌ کاربردی، ابزاری‌ برای‌ برنامه‌ریزی‌ هزینه‌ها و تعیین‌ قیمتهاست‌ که‌ هزینه‌ کالاهای‌ تولیدی‌ و نیز کالاهای‌ فروخته‌ شده‌ را برای‌ هر محصول‌ محاسبه‌ می‌کند. ‌موارد فوق، کارکردهای یک‌ نرم‌افزار نمونه‌ برنامه ریزی منابع سازمان بودند که‌ به‌صورت‌ خلاصه‌ شرح‌ داده‌ شدند. ● روشهای اجرای پروژه‌ برنامه ریزی منابع سازمان سه روش متداول برای اجرای یک برنامه ریزی منابع سازمان وجود دارد: ▪ انفجار بزرگ :این روش بلندپروازانه‌ترین و سخت‌ترین راه ایجاد یک ERP است. در این روش موسسه یکباره همه‌ سیستم‌های قدیمی خود را کنار می‌گذارد و یک سیستم ERP در تمام موسسه راه می‌اندازد. هرچند روزگاری این روش بر ایجاد ERP ها حکم فرما بود، امروزه کمتر از آن استفاده می‌شود. واداشتن همه به پذیرش سیستم جدید به طور یکدفعه و همزمان، کاری مهیب است، چون سیستم جدید هیچ مدافعی ندارد. هیچ کس در موسسه تجربه‌ کار با آن را ندارد، بنابراین هیچ کس اطمینان ندارد که سیستم جدید کارش را درست انجام می‌دهد. ▪ راهبرد انتخابی : این روش به شرکتهای بزرگ توصیه می‌کند خیلی از فرایندها را بین بخشهای مختلف به اشتراک نگذارند، بلکه در هر بخش نسخه ای مجزا از ERP نصب شود و تنها از طریق برخی فرایندهای خاص (مانند نگهداری اطلاعات مالی) مشترک باشند. این متداولترین راه است. در این حالت هر بخش از سازمان نسخه‌ خاص خودش از ERP را دارد که سیستمی جدا با پایگاه داده‌ای جداست. این سیستم ها تنها از طریق به اشتراک گذاشتن اطلاعات لازم برای به دست آوردن تصویری کلی از کار همه‌ واحدهای موسسه (مثلا سود واحدهای مختلف) به هم مربوط می‌شوند، یا از طریق فرایندهایی که در همه‌ بخشها تقریبا یکسان هستند. (مثلا مدیریت منابع انسانی) در این روش ابتدا یکی از بخشها که صبر و حوصله بیشتری دارد و درصورت پیش آمدن اشکال به اصل تجارت ضربه نمی‌زند، برای راه اندازی یک سیستم آزمایشی انتخاب و پس از رفع نقایص ERP در این بخش، کار روی بخشهای دیگر آغاز می‌شود. برنامه‌ریزی برای این روش بلند مدت است. ▪ فروکوفتن: در این روش، ERP طراحی را دیکته می‌کند و تمرکز تنها روی تعداد کمی از فرایندهای کلیدی است. این روش بیشتر برای موسسات کوچکی مناسب است که می‌خواهند با ایجاد ERP رشد کنند. در این روش، هدف، راه ‌اندازی سریع ERP است و جدا شدن از روشهای پیچیده مهندسی مجدد، با استفاده از فرایندهای از قبل حاضر شده.‌ موسساتی که ERP را اینگونه به خدمت گرفته‌اند، نمی‌توانند ادعا کنند، برگشت سود زیادی از سیستم جدید برده‌اند. اغلب آنها از این سیستم به عنوان زیربنایی برای کوششهای بعدی استفاده می‌کنند. چنین سیستمی فقط کمی از سیستم ‌های قدیمی بهتر است، چون کارکنان را وادار به تغییر هیچ یک از عادات قدیمی‌شان نمی‌کند. یکی از موثرترین روشهای اجرای ERP، استفاده از تجربیات شرکتهای موفق و پیشرو در این زمینه است. آشنایی با تجربیات صدها شرکت برتر در اقتصاد جهانی و به کارگیری هزاران روش و فرایند نوین، موجب گشایش بسیاری از گره های کنونی سازمانها و ایجاد روشهای جدید به منظور پیوستن به جمع پیشروان فناوری اطلاعات و استفاده کننده از فناوریهای مهندسی مجدد و سپس مدیریت روابط مشتری و برنامه ریزی منابع سازمان می‌شود. ● مزایای پیاده سازی سیستم برنامه ریزی منابع سازمان نخستین مزیتی که در کوتاه مدت و پس از پیاده سازی می توان انتظار داشت، کاهش هزینه های عملیاتی نظیر کاهش هزینه های کنترل موجودی انبار، هزینه تولید، هزینه عملیات حسابداری و ثبت وقایع مالی، هزینه های بازاریابی و پشتیبانی است. از دیگر مزایای به کارگیری ERP می توان به موارد زیر اشاره کرد: ▪ ایجاد یکپارچگی سازمانی از بعد اطلاعاتی و افزایش سازگاری در اطلاعات موجود در سازمان. ▪ پیاده سازی برنامه ریزی منابع سازمان با ایجاد ستون فقرات قوی از انباره داده‌ها. این سیستم دسترسی بهتر و سریعتر به داده‌ها را برای مدیریت امکان پذیر می‌سازد و به این ترتیب مدیر می تواند برای تصمیم‌گیری بسرعت به اطلاعات مورد نیاز خود دسترسی داشته باشد. ▪ افزایش شفافیت و ردگیری فرایند تولید برای مشتری، افزایش قابلیت متناسب سازی برای مشتری و تطبیق بیشتر با نیازهای وی و افزایش رضایتمندی مشتری در تمام فرایندهایی که وی با آنها درگیر است، از لحظه سفارش تا دریافت و حمل و نقل محصول از مزایای دیگر آن است. ▪ مهمترین مزیت برنامه ریزی منابع سازمان بهبود هماهنگی بین بخشهای سازمان و افزایش کارایی فرایندهاست. ▪ استاندارد سازی فرایندهای سازمانی بر اساس بهترین تجربیاتی که شرکتهای عرضه کننده نرم افزار از سازمانهای مختلف به دست آورده اند. ▪ امکان و یا تسهیل توسعه سیستم ها و فناوری های جدید از جمله تولید بهنگام، و ... . ▪ توسعه زیرساختهای لازم به منظور وارد شدن به بحث بازرگانی الکترونیک. ▪ پشتیبانی از برنامه ریزی استراتژیک از مزیتهای دیگر است. ● سازگاری سیستم برنامه ریزی منابع سازمان با تجارت الکترونیک نرم افزارهای برنامه ریزی منابع سازمان پیچیده اند و برای استفاده‌ عمومی ساخته نشده‌اند. آنها فرض می‌کنند کسانی که سفارشها را پیگیری می‌کنند، فقط کارکنان موسسه شما هستند که برای استفاده از این سیستم آموزش دیده‌اند. اما اکنون مشتریان و کارپردازان شما هم خواستار دسترسی به همان اطلاعات از طریق وب سایت شما هستند. چیزهایی مثل وضعیت سفارش، فاکتور و ... . یکی از مهمترین مشکلات یکپارچه سازی برنامه ریزی منابع سازمان و تجارت الکترونیک این است که اینترنت هیچ وقت نمی‌ایستد. نرم افزارهای برنامه ریزی منابع سازمان بزرگ و پیچیده هستند و به نگهداری احتیاج دارند. وصل کردن مستقیم سایت وب به ERP راه خوبی نیست، چون باعث می‌شود در مواقعی که ERP برای نگهداری و تعمیرات غیر فعال است، وب سایت هم کار نکند. اغلب کهنه‌کاران تجارت الکترونیک ارتباط بین ERP و تجارت الکترونیک را طوری می‌سازند که قابل انعطاف باشد و در مواقعی که ERP برای نگهداری و تعمیرات غیر فعال است، برنامه تجارت الکترونیک به کارش ادامه دهد. برای حل مشکلات این ارتباط، نرم‌افزارهای میان‌افزار ایجاد شده‌اند. این ابزارها نقش مترجم را ایفا می‌کنند، یعنی اطلاعات را از ERP می‌گیرند و آن را به فرمتی تبدیل می‌کنند که نرم‌افزار تجارت الکترونیک بتواند از آن استفاده کند . ● جایگاه ERP در لایه های نرم افزاری و سیستم های اطلاعاتی ERP‌ها برپایه استفاده از سیستم‌های مدیریت پایگاه داده‌ای رابطه‌ای، (RDBMS=relational database management systems) طراحی شده اند. این بدین معنی است که برای استفاده از ERP باید تمامی ساختارهای اطلاعاتی سازمان تعریف شده باشد و هیچ خلاء اطلاعاتی در لایه های‌ سیستم پردازش مبادلات سازمان وجود نداشته باشد. و علاوه بر آن پیوستگی اطلاعات نیز وجود داشته باشد، یعنی اینکه کلیه بخشهای اطلاعاتی ERP باید تدارک دیده شود. در آن صورت می توان گفت ERP جزء نرم‌افزارهای پایه برای تجارت الکترونیک است. خلاصه اینکه پایه و اساس سیستم‌های درون سازمانی، RDBMS ها هستند و ERP‌ها مجموعه فرایندهای سازمانی هستند که بر اساس RDBMS ها تهیه وتنظیم شده اند و از آنجا که این فرایند ها تقریبا در سازمانها و صنایع مشابه به صورت استاندارد و یکسان هستند، پس کمک بسزایی جهت رسیدن این سازمانها به سیستم های برون سازمانی SCM و CRM می کنند. ● تفاوت سیستم های اطلاعات مدیریت با سیستم برنامه ریزی منابع سازمان ERP را باید جدیدترین ابزار موجود و تکامل یافته سیستم های اطلاعات مدیریت دانست و مبنای کارکرد آن‌ را تفکر فرایندی به جای ساختارهای وظیفه‌ای، توجه و تبدیل خواسته‌های مشتری به داده‌ های کمی در جهت افزایش رضایت مشتریان عنوان کرد. ERP می‌کوشد تا تمام فرایندهای سازمان به صورت یکپارچه و با نگرش فرایندی با هم مرتبط باشند . ERP علاوه بر یکپارچگی، گزینه‌های برتر را نشان می‌دهد، به همین دلیل غولهای نرم‌افزاری از تمامی مراحل همچون تولید و پخش و توزیع مثالهایی دارند که در نسخه ‌های خود به سازمانها ارائه می‌دهند و فناوری از طریق این سیستم های جدید نرم افزاری وارد سازمان می‌شود. سیستم ERP به صورت کامل سطوح مختلف سیستمی سازمان را پوشش می‌دهد. به این صورت که هسته مرکزی، پوشش دهنده سطوح سیستم پردازش مبادلات و سیستم های اطلاعاتی مدیریت است و ابزار های تحلیل و تجزیه تجاری پوشش دهنده سطوح سیستم های پشتیبانی از تصمیم و سیستم های اطلاعاتی مدیریت اجرایی در سازمان هستند. البته لازم به ذکر است که این تقسیم بندی چندان شفاف نبوده و مرز مشخصی بین این سطوح و دو بخش اصلی ERP قابل ترسیم نیست و همپوشانیهایی در این بین وجود دارد. ● توسعه سیستم برنامه ریزی منابع سازمان توسعه اینترنتی تاثیر عظیمی بر جنبه‌های مختلف فناوری اطلاعات و از جمله سیستم‌های برنامه‌ریزی منابع سازمان گذاشته است . بنابراین سیستم‌های ERP بیشتر مبتنی بر اینترنت شده اند. در چنین محیطی (اینترنت) که دسترسی به منابع سیستمی از هر جا و در هر زمان امکان‌پذیر است، فروشندگان ERP نیز توانسته‌اند سیستم‌های ERP خود را توسعه دهند و با بخشهای کسب و کار جدید از جمله مدیریت زنجیره تامین ، مدیریت ارتباط با مشتری ، اتوماسیون نیروی فروش، برنامه‌ریزی و زمان بندی پیشرفته هوش کسب و کار و قابلیتهای کسب و کار الکترونیک یکپارچه کنند . راه حلهای مبتنی بر اینترنت سبب شده است که رضایت مشتریان فرصتهای فروش و بازاریابی افزایش و روشهای پرداخت بهبود یابد. شکل (۲) مفهوم سیستم های ERP توسعه یافته را نشان می دهد. ● نقش IT در شکست اغلب پروژه های برنامه ریزی منابع سازمان در ساده ترین سطح، ERP مجموعه‌ای از بهترین عملیات برای انجام وظایف مختلف در سازمان است که این وظایف مثلا شامل مالی، تولید، انبار است. برای اینکه از نرم افزار چیز بیشتری به دست آورید، باید افراد داخل سازمان خود را متقاعد به انطباق با روشهای کاری نرم‌افزار کنید. اگر افراد در بخشهای مختلف (که از ERP استفاده خواهند کرد) قبول نداشته باشند که روشهای کاری که داخل نرم‌افزار گنجانده شده، بهتر از روشهای مرسوم و جاری است، در استفاده از نرم‌افزار مقاومت می‌کنند و بخش فناوری اطلاعات را مجبور به تغییر نرم افزار به منظور تطبیق با فعالیتهای مرسوم و جاری خواهند کرد. اینجاست که پروژه های ERP دچار شکست می شوند و جنگهای درون سازمانی پیرامون نحوه نصب نرم افزار شیوع پیدا می کند. بخش IT درگیر تلاشهای گرانقیمت و طولانی برای سفارشی سازی نرم افزار می‌شود تا خواسته های افراد قدرتمند تجاری را برآورده سازد. این سفارشی‌سازیها ماهیت اصلی نرم‌افزار را ناپایدار می‌کنند و نگهداری آن را نیز بعد از شروع به کار آن مشکل می سازند. اما واحد IT بخوبی و بسرعت می‌تواند اشکالات را در بیشتر موارد حل کند و به علاوه تعداد کمی از شرکتهای بزرگ می توانند از سفارشی سازی ERP امتناع کنند. هر فعالیت تجاری متفاوت و مجبور به داشتن روشهای خاص خود است که این روشها را فروشنده به هنگام ایجاد نرم‌افزارش در نظر نگرفته است. اشتباهی که شرکتها می‌کنند این است که فکر می‌کنند عوض کردن عادات افرادشان از سفارشی سازی نرم افزار ساده تر است، در صورتی که چنین نیست. مجبور کردن افراد به استفاده از نرم افزار برای بهبود روشهای کاری‌شان چالش بسیار مشکلتری است. اگر شرکت شما نسبت به تغییرات مقاوم باشد، آنگاه در پروژه ERP شما بیشتر احتمال شکست وجود دارد. ● نتیجه گیری سازمانها در دنیای تجاری امروز، نیازمند برنامه ریزی برای منابع سازمانی خود در تمام سطوح مدیریتی هستند. با توجه به روند رو به گسترش جهانی شدن، پیشی گرفتن عرضه بر تقاضا و افزایش رقابت در بازارهای جهانی، شرکتها ناگزیر به پیوستن به بازارهای جهانی خواهند بود و برای انجام این کار وجود آمادگی لازم از جهات مختلف امری ضروری به نظر می‌رسد. از مهمترین ابزارهای مورد استفاده جهت کسب این آمادگی می توان به عامل فناوری اطلاعات و ارتباطات اشاره کرد که با استفاده از آن قادر خواهیم بود، هر چه سریعتر این مسیر را طی کنیم. IT به عنوان اصلی ترین زیر ساختار سیستم های تجاری توسعه یافته است ، از این رو لازم است صنایع مختلف برای پیاده سازی سیستم های برنامه ریزی پیشرفته اقدام به تبیین استراتژی های تجاری و سرمایه گذاری در زمینه توسعه IT کنند که نتیجه نهایی آن کسب مزیتهای رقابتی و دستیابی به استانداردهای جهانی کیفیت است. یکی از ابزارهای مهم فناوری اطلاعات و ارتباطات که نقش مهمی در یکپارچگی اطلاعات و عملیات موجود در موسسات دارد و نهایتا با استفاده از امکانات خاص زمینه را برای پیوستن به بازارهای جهانی فراهم می سازد، سیستم های برنامه ریزی منابع سازمان یا ERP هستند که در حال حاضر به عنوان یکی از آخرین ابزارهای برنامه ریزی و مدیریت در جهان مطرح‌اند ERP با پوشش‌دادن‌ شکافهای‌ اطلاعاتی‌ در سراسر موسسه، فعالیتهای‌ اساسی‌ آن‌ را بهبود می‌دهد، به‌این‌ منظور که‌ بستر لازم‌ برای‌ یکپارچه‌کردن‌ کامل‌ درون‌ و برون‌ بخشها، شرکتها و کارخانه‌هایی‌ که‌ در قالب‌ یک‌ موسسه‌ از مدیریت‌ واحدی‌ برخوردارند، فراهم‌ آید. بدین‌ ترتیب، قابلیت‌ سازگاری‌ در محیط های‌ درحال‌ تغییر، تسهیل‌ شده‌ و موسسه‌ نسبت به واکنش‌ سریع‌ به‌ نیازهای‌ تغییریافته‌ و جدید، توانمند می شود. این سیستم ها قادرند با بهره گیری از فناوری اطلاعات، سیستم ها و عملیات موجود در سازمانها را یکپارچه کنند و در قالب یک پایگاه اطلاعاتی واحد در دسترس قرار دهند. (ج-س)

آداب مصاحبه شغلی  بـعد از ارسال رزومه تان، برای مصاحبه دعوت شده اید. این اولـیــن قدم به سمت شغل مورد نظرتان است. رزومه شما هـویتـــتان را اعـلام می کند، اما رفتار های شما، چه خوب چه بد،میتواند تاکیدی بر آنها باشد. حال نوبت آن است که مهارت هایتان را نشان دهید

 

 مديريت-بازار يابي-تجارت

---

 بـعد از ارسال رزومه تان، برای مصاحبه دعوت شده اید. این اولـیــن قدم به سمت شغل مورد نظرتان است. رزومه شما هـویتـــتان را اعـلام می کند، اما رفتار های شما، چه خوب چه بد،میتواند تاکیدی بر آنها باشد. حال نوبت آن است که مهارت هایتان را نشان دهید

● آداب

آداب چیزی بیـش از مجـمـوعـه ای از رفــتار های مناسب و خـوب نـیـست. در واقـــع زبانی است که توسط آن احترام و تـوجه خــود را بدیگران بیان میکنیم. در این مقاله، "دیگران" مـنـظور مــصاحبه کننده ها هستند، که در حالت معمول نه کمـتر و نه بیشتر از افراد دیگر در زندگی شما تاثیر دارند، تا زمانی که نوبت مصاحبه خود شما نیز برسد و آنوقت نظر آنها از همه کس مهمتر خواهد شد.

بنابراین، روز مصاحبه شما روزی نیست که بخواهید نا مرتب باشید و با بی احترامی و بی توجهی رفتار کنید. این اتیکت ها را رعایت کنید و موفق خواهید شد.

● سر وقت بیاید

مثل تمام افراد دیگر که سر کار هستند، مصاحبه گر شما نیز مشغول طی کردن ساعاتی از وقت خود سر کار است. نشان دهید که زمان آنها نیز برای شما ارزشمند است. از این گذشته، مگر آنها نیز به شما احترام نگذاشته اند که وقتشان را در اختیارتان قرار داده اند و به شما فرصتی داده اند که خودتان را نشان دهید؟

اگر دیر برسید، دیگران تصور خواهند کرد که فردی خودخواه، بی نظم و گستاخ هستید. پس زمانتان را تنظیم کرده و سعی کنید به موقع برسید و اگر نه تاخیرتان باعث دردسر خواهد شد.

● لباس مناسب بپوشید

لباس شما برای رفتن به یک مصاحبه شغلی می بایست با محیط آن کار هماهنگ باشد. اما برای حفظ احترام باید یک درجه بالاتر از محیط معمولی آنجا لباس بپوشید. دلیلش این است که اگر لباس نا مناسب بپوشید، چه بالاتر چه پائین تر از حالت نرمال، اختلال ایجاد می شود. زمانی که توجه باید روی شما و مهارتهایتان متمرکز شود، لباسهایتان نباید اختلالی ایجاد کرده و حواس را پرت کند.

این مثال را در نظر بگیرید: اگر همه افراد در آن محیط کار جین و تی شرت می پوشند، شما یک پیراهن آستین بلند رسمی بپوشید. و اگر آنها پیراهن های رسمی تن می کنند، شما کت و شلوار پوشیده و حتی کراوات هم بزنید

● به طریقه دست دادن خود دقت کنید

دست دادن عملی متقابل است که برای برقراری ارتباط انجام می شود. در یک مصاحبه، این عمل متقابل بین دو فرد غریبه صورت می گیرد، که می تواند یکی از اصول اولیه اتیکت مصاحبه به حساب آید. اگر محکم دست طرفتان را یک یا دو بار بفشارید و بعد رها کنید، نشانه ی خوشرویی و ملایمت شماست که می تواند به سرعت احساسی از امنیت بین دو فرد ایجاد کند.

از طرف دیگر، اگر شل و ول و بی روح دست بدهید، ممکن است باعث ناراحتی طرفتان شود. و حتی قبل از اینکه آنها فرصت آشنایی با شما را داشته باشند، احساس بدی به آنها منتقل خواهید کرد. آسوده خاطر کردن اطرافیانتان هدفی مهم در هر آداب معاشرت است. در این مورد فکر کنید. آیا واقعاً می خواهید در مصاحبه گرتان ایجاد ناراحتی کنید؟

● تصویری مثبت از خود ارائه دهید

در حین مصاحبه، زمان های بسیاری شما نیاز به استفاده از آداب و اتیکت ها خواهید داشت. و اگر آنها را درست و بجا استفاده کنید، تصویری خوب و مطمئن در ذهن مصاحبه گرتان ایجاد خواهید کرد. محکم و با قوت صحبت کنید. نباید بگذارید مصاحبه گر از شما بخواهد حرفتان را تکرار کنید یا شک کند که حرفتان را درست شنیده است یا خیر.

به چشمان مصاحبه گرتان نگاه کنید. این ژستی اطمینان بخش است که اکثراً افراد به آن پاسخ مثبت می دهند.

برای صحبت کردن از حرکات بدن به اندازه مناسب استفاده کنید. حرکات خوب ممکن است علاقه شما را برای آنحا بودن نشان دهد، در حالیکه سست و بی حال بودن نشانه ی بی احترامی و بی تفاوتی است.

مصاحبه کننده تان را با اسم صدا کنید، اما به تعادل. این نشان می دهد که شما دقت کرده و به حرفهایش گوش می دهید. همچنین ارتباطی ایجاد می کند که مصاحبه شما را هر چه بیشتر به سمت موفقیت سوق می دهد

● دو بار از آنها تشکر کنید

در آخر مصاحبه، زمانی که می خواهید از مصاحبه گرتان تشکر کنید، در نظر داشته باشید که هم به خاطر زمانی که برایتان گذاشته اند و هم برای فرصتی که به شما داده اند تشکر کنید. مثل سر وقت رسیدن، تشکر کردن از آنها به این صورت نیز نشان می دهد که فرد فهمیده ای هستید و برای وقت دیگران ارزش قائل هستید.

هیچگاه تا آخر آن روز که برایشان یک یادداشت تشکر بفرستید، مصاحبه را تمام شده نپندارید. سعی کنید متن کوتاهی داشته باشد. از ایمیل نیز می توانید در این جهت استفاده کنید. و چون مربوط به مسائل کاری است، بهتراست که به دست خط خودتان هم نوشته نشده باشد

● سه تا نباید

▪ بدون آمادگی قبلی در آن روز حاضر نشوید

هر چه بیشتر در مورد شرکت و شغلی که برای آن تقاضا داده اید تحقیق کنید، نشانه احترام بیشتر است. خیلی ساده است. فراموش نکنید که مصاحبه گر شما برای این شرکت کار می کند و این قسمت بزرگی از زندگی آن فرد را تشکیل می دهد. بنابراین نمایش فروتنانه اما مناسب تصویری از حس تعهد شما به این مصاحبه، باعث می شود که بهتر جلوه کنید

▪ از صاحب کارهای قبلیتان بدگویی نکنید

اگر نمی توانید در مورد کسی حرف های خوب بزنید، بهتر است اصلاً هیچ حرفی نزنید. خیلی دور از ادب و احترام است که از صاحب کارها و شرکت های قبلیتان بد بگویید و با کارهایشان مخالفت کنید. این باعث ناراحتی و رنجش دیگران می شود. از این گذشته، این مصاحبه در مورد شما و این شرکت است نه شرکت ها و افراد دیگر. پس لزومی ندارد که تصویری از صاحب کارهای سابقتان برای مصاحبه گرتان ارائه دهید. چون این مسئله ارتباطی به آنها ندارد

▪ در مورد هیچ مسئله ای دروغ نگوئید

به یاد داشته باشید که به خاطر هیچ مسئله ای، هر چند کوچک، دروغ نگفته و به حرف هایتان شاخ و برگ ندهید. زیرا انسانهای محترم هیچگاه دروغ نمی گویند چون نیازی به آن ندارند

● حرف آخر

ممکن است رفتار های خوب هیچگاه به چشم نیایند، ولی نتایج آنها همیشه دیده می شوند.

چیزی که نباید جا بیندازیم نقص در این آداب و اتیکت هاست. در این زمینه، شما می خواهید که مصاحبه کننده تان فکر کند که شما فردی مهربان، باهوش و جالب هستید. نه اینکه فردی مطیع و فرمانبردار باشید و موقع دست دادن مسخره جلوه کنید و یا از اینکه کثیف ترین شلوار جینتان را در روز مصاحبه تن کرده اید تعجب کند

ج-س

                                            خبرنامه

خبرنامه‌ها با برقراری رابطه‌ای صمیمانه و خودمانی با خوانندگان ارتباط پیدا می‌کنند. خوانندگان خبرنامه‌ها افرادی هستند که به مفاد رسمی سایر انتشارات علاقه‌ای ندارند. اگر برای خوانندگانتان امتیازی قائل شوید آنها هم زودتر از آنچه در سیاست به ”ارزش‌های فامیلی“ معروف است با شما انس می‌گیرند.

برای خوانندگان خود مطلب تهیه کنید. با آنها با احترام رفتار کنید. برایشان مفادی بیابید که به‌دنبالش هستند و سعی دارند از آنها آگاهی یابند، هر چند که مفاد و محتویاتی به‌جا و ارزشمند تنها مضمون‌هائی به حساب می‌آیند که می‌توانند شما را همیشگی کنند. این در حالی است که یک حروف‌چینی، صفحه‌بندی و چاپ مناسب هم بسیار مؤثر واقع می‌شود.

چگونه می‌توان به کمک حروفچینی و تایپ توجه خوانندگان خبرنامه را به‌خود جلب کرد؟ در اینجا به چهار اصل ساده در این زمینه اشاره می‌کنیم:

ـ آفرینش با توانمندی تجزیه و تحلیل و مطالعه بهتر

ـ دربرگیرنده علائم

ـ سادگی

ـ ایجاد تهییج در روابط موجود میان بخش‌های گوناگون مقاله

۱) آفرینش با توان تجزیه و تحلیل

تنها کسی که نوشته‌های شما را (هر چه که باشد) می‌خواند، مادرتان است. بقیه تنها مقاله شما را مرور می‌کنند. خوانندگان دوست دارند اطلاعات مورد نظر خود را به سرعت و بدون کوچک‌ترین آشفتگی به‌دست آورند. سبک نوشتاری می‌تواند دست‌یابی به این هدف را میسر سازد. جملات باید کوتاه و هدفمند باشند. ضمن اینکه پاراگراف‌های کوتاه هم می‌توانند مؤلف یک کار موفق کنند.

عنوان‌های فرعی مقاله و نقل‌قول‌ها این امکان را فراهم می‌آورند تا صفحه به قطعات کوچک‌تر تقسیم شود. بدین ترتیب متن شما خسته‌کننده نمی‌شود، البته دقت کنید تا بخش‌بندی‌ها با یکدیگر فرق داشته باشند. آنها باید از نظر گونه تایپی و گرافیکی متفاوت از یکدیگر باشند. اگر نقل‌قول‌ها در بلوک ستونی تمرکز یافته‌اند، عنوان‌های فرعی مقاله را در یک ردیف در بخش چپ یا راست مرتب کنید. هیچ‌گاه یک نقل قول را از بالای صفحه شروع نکنید. چرا که ممکن است با عنوان مقاله اشتباه گرفته شود.

طرح، ترکیب و طرز قرار گرفتن حروف در کنار یکدیگر هم باید جذاب باشد. برای مثال، ستون‌های باریک، مطالعه را راحت می‌کند. بنابر مطالعات انجام شده، نه تا پانزده کلمه در یک خط بر میزان راحتی مطالعه می‌افزاید. خطوط طولانی از شور و شوق مطالعه مخاطب می‌کاهد. این‌کار سرعت خواندن را کم کرده و حتی دنبال کردن خط را سخت‌تر می‌کند.

اگر می‌خواهید بر توانمندی‌های مطالعه افزوده شود، زمانی‌که نوبت به پهنای ستون می‌رسد آن را خیلی هم کوتاه در نظر نگیرید. فاصله میان حروف و واژه‌ها را کم کنید، به‌طوری‌که متن از به هم پیوستگی موردنظرتان برخوردار شود. اگر فاصله میان حروف خیلی زیاد باشد، خواننده مجبور می‌شود آنها را در کنار هم بگذارد تا جملات ساخته شوند، از این‌رو قدرت تجزیه و تحلیل او کم می‌شود. یکی از قوانینی که در نوشته‌های دستی لاتین وجود دارد این است که فضای میان دو حرفی که کناره صاف دارند (مثل i و n) به‌طور تقریبی باید به اندازه دندانه‌های درونی حرف m باشد. هم‌چنین قانونی که برای فاصله میان دو واژه وجود دارد این است که دست کم باید بتوان میان دو واژه متن، یک حرف کوچک را جاسازی کرد. یکی از روش‌های دیگر این است که متن را وارونه کنید. اگر توانستید به سادگی یک کلمه را از کلمات مجاورش تشخیص دهید، در این‌صورت فاصله میان کلمه‌ها بسیار زیاد است.

پهنای شیار فاصله سفیدرنگ میان دو ستون هم می‌تواند در مطالعه هر چه راحت‌تر و بهتر خوانندگان نقش داشته باشد. تنها کاری که باید انجام دهید مشخص‌تر کردن شیارهای موجود میان ستون‌هاست. اگر عرض شیار موجود بین ستون‌ها کمتر از فاصله میان خطوط باشد در آن‌صورت احتمال اینکه خواننده به‌طور اشتباهی خط مقابل را به‌جای خط پائینی بخواند بیشتر می‌شود.

آرایش منظم و ردیف خطوط هم می‌تواند روی خوانائی متن تأثیرگذار باشد. خواننده‌ها ثبات، استحکام و حاشیه‌گذاری را دوست دارند، چرا که بدین ترتیب یافتن سر خط یا پاراگراف بعدی آسان‌تر می‌شود. از آنجائی‌که چشم به‌صورت خودکار و طبیعی به همان نقطه شروع از حاشیه برمی‌گردد، حاشیه‌گذاری و آرایش منظم در مطالعه هر چه بهتر تأثیرگذار خواهد بود.

نخستین خط تایپ شده از هر ستون باید با خط اول ستون‌های دیگر در یک ترتیب و ردیف افقی قرار بگیرد.

۲) دربرگیرنده علائم

خبرنامه‌های خوب، ساختاری واضح دارند. همواره باید رابطه‌ای واضح و آشکار میان عوامل گرافیکی هر سندی وجود داشته باشد. خبرنامه‌ها هم از این قاعده مستثنی نیستند. علامت‌های گرافیکی می‌توانند برقراری ارتباط میان خواننده و متن را ساده‌تر کنند.

ثبات و پایداری، نخستین علامت در حروف‌نگاری است. خوانندگان متن نباید به‌دنبال تصویرهای متن شما بگردند. اگر تصمیم دارید اطلاعات را در سمت راست حاشیه‌گذاری نشان دهید بهتر است در انجام این‌کار ثابت‌قدم و استوار باشید. اگر عنوان شما زیر یک تصویر قرار گرفت باید همه عنوان‌ها به‌همین شکل قرار گیرند در واقع اگر مرتکب اشتباه شدید، بهتر است تا پایان متن آن اشتباه را تکرار کنید! تکرار اشتباه، آن را می‌پوشاند، اما اگر تنها یک‌بار اشتباه را مرتکب شده و دیگر آن را تکرار نکنید واضح‌تر و برجسته‌تر به‌چشم می‌آید.

فضای سفید، یکی از علائم ارزشمند موجود در صفحه‌بندی است. با بهره‌گیری از فضای سفید می‌توان رابطه بین بخش‌های گوناگون یک متن را مشخص کرد. به‌طور کلی فضای سفید میان دو قسمت از متن مرتبط به یکدیگر باید کمتر از فضای سفید میان بخش‌های جدا از هم باشد.

عنوان‌های فرعی خلاصه که به متن هم مربوطند، جزء علائم ارزشمند هستند. این عنوان‌ها نه تنها مقدمه‌ای برای شروع به حساب می‌آیند، بلکه می‌توانند یک یادآوری‌کننده از متنی باشند که قرار است در بخش‌های کوچک و به‌صورت سریالی ارائه شود.

برای این‌که عنوان فرعی مقاله با تیتر اصلی اشتباه گرفته نشود، باید هر یک از عنوان‌های فرعی با دست‌کم سه خط از متن مقاله پشتیبانی شود. زیر عنوان‌های فرعی خط نکشید. در واقع توصیه می‌کنیم زیر هیچ چیزی را خط نکشید. خطکشی متن‌ها متأسفانه از دوران کهن باقی مانده است. تغییر در اندازه حروف یا شکل حروف بهتر از خط کشیدن زیر آنهاست. برای آن که متن شما در برگیرنده علائم مناسب و به‌جائی باشد کافی است عنوان‌های فرعی و سرتیترهای مقاله را به‌گونه‌ای بنویسید که از قسمت‌های دیگر متن جدا شود. سبک نوشتاری، اندازه یا رنگ‌ها را تغییر دهید تا عنوان‌های فرعی مقاله از سایر بخش‌های مقاله متمایز شود.

نوع حرف یکی از علائم دیگر صفحه‌بندی است. اگر عنوان‌ها به‌صورت خلاصه و مختصر و مفید نوشته می‌شوند، سعی کنید همیشه این قانون را رعایت کنید.

از آنجائی‌که قاعده سادگی کار هیچ‌گاه نباید فراموش شود، تغییر در نوع حروف می‌تواند مطالعه متن را سخت‌تر سازد. برای مثال می‌توان نظریه‌های سردبیر را همیشه به‌صورت ایتالیک (حروف کج) نوشت.

۳) سادگی

یکی از جذاب‌ترین، بهترین و مفهومی‌ترین حروف‌نگاری‌ها، حروف‌نگاری ساده است. قلم نوشتاری و تصویر ابزارهای مهم برقراری ارتباط تصویری هستند. خطوط، مرزها، فونت‌های غیرضروری یا تغییر اندازه فونت‌ها بیش از آنکه به کمک خوانندگان بشتابد، چشم آنها را خسته می‌کند. برای بهره‌گیری از هر کادر، تیتر و تغییری در نوع حروف‌نگاری هدف و دلیلی قانع‌کننده‌ای داشته باشد. اگر دلیل برای کارتان ندارید (یا این‌که تنها به خاطر زیبائی بیشتر این‌کار را کرده‌اید) تجدیدنظر کنید. به نوع نوشتار، طرح و ترکیب قرار گرفتن حروف اجازه دهید تا ساختار متن را بسازند.

نوع حروف متن نباید حالت تزئینی یا برجسته‌نمائی داشته باشند. حروف شما می‌توانند به متن شخصیت دهند. برخی معتقدند که آنها حتی می‌توانند واکنش‌های احساسی خواننده را برانگیزند. اگر خواننده متوجه طرح موجود میان حروف در متن شود، از ارزش جذابیت کار کاسته می‌شود. این بدان معنا نیست که در همه خبرنامه‌هایتان به حروف ساده و خاصی بچسبید، بلکه بدین معناست که خبرنامه جای آزمایش نوع حروف جدید و تجربه‌اندوزی نیست!

سالیان دراز ارزش‌های کاری خود را نشان داده‌اند. شما هم سعی کنید در حد توان از آنها کمک بگیرید، اما اگر به‌دنبال سبک خاصی برای متن خود هستید، می‌توانید به‌طور محتاطانه از نوع حروف خاص دیگر هم کمک بگیرید.

همان‌طور که دیدید گونه‌های مختلفی برای نوشتن حروف وجود دارد، اما شما باید خود را به بهره‌گیری از یک نوع سب محدود کنید. خبرنامه جای نمایش انواع گوناگون فونت‌ها نیست. متن یک نوشته باید از شروع تا پایان از مدل خاصی پیروی کند.

برای تکمیل یک متن تنها به سه فونت نیاز است: حروف ایستاده و نه خمیده درست مانند آنچه که در کتاب‌ها می‌بینید و از آنها برای نوشتن متن اصلی استفاده می‌شود. حروف سیاه (بولد) که برای تأکید بیشتر و حروف خمیده و کج (ایتالیک) که برای نوشتن تیترها، واژگان بیگانه، روش‌های تکنیکی و غیره کاربرد دارند و حتی می‌توان از آن برای تأکید بیشتر هم بهره گرفت. حالت خمیده و کج می‌تواند حالت تفاوت در متن را در عین نگه‌داشتن هارمونی ایجاد کند. سعی کنید در حد توان از دو نوع فونت بهره بگیرید. اگر باید از بیش از یک فونت استفاه کنید به قانون طلائی کنتراست توجه داشته باشید. در حد توان دو نوع فونتی را برگزینید که تفاوت‌های چشمگیری داشته باشند. یک نوع سبک حروف‌نگاری برای نوشتن تیترها، عنوان‌های فرعی مقاله و سایر بخش‌های کوتاه و مهم کافی است. اندازه و رنگ نیز ابزارهائی هستند که می‌توانند به اهمیت کارتان بیفزایند. اگر تصمیم دارید در متن خود هم بیش از یک نوع سبک حروف‌نگاری استفاده کنید، بهتر است دو سبک نزدیک به هم را برگزینید. از آنجائی‌که نوع حروف یکی از اساسی‌ترین ساختارهای طراحی و صفحه‌بندی به حساب می‌آیند، سعی کنید انتخاب‌هائی قوی و در عین حال ساده داشته باشید.

هر آنچه را که حضورش در خبرنامه مهم نیست، حذف کنید. تزئینات و آرایش واژگان به برقراری ارتباط بهتر میان آنها کمک نمی‌کند، پس همه قوانین عمودی و افقی را در صورتی‌که ایجاد سادگی خواندن نقشی ندارند، حذف کنید. تنها زمانی استفاده از کادرها جایز است که به برقراری ارتباط هر چه بهتر میان اجزا منجر شود. همواره به یاد داشته باشید که به‌کارگیری اشکال ساده معقول‌تر از اشکال پیچیده و سردرگم است.

۴) ایجاد تهییج در روابط موجود میان بخش‌های گوناگون مقاله

هرگز علایق خوانندگان خود را دست بالا نگیرید. به‌گونه‌ای کار کنید که اگر خبرنامه‌تان قابل تجزیه و تحلیل باشد، دست‌کم علائم نگارشی در آن رعایت شده باشد و ساختار مناسبی داشته باشد. در صورتی‌که محتویات متن جذاب نباشد نیز احتمال از دست دادن خوانندگان وجود دارد.

خبرنامه‌های بسیاری وجود دارند که ترکیبی از تصویرها، سرتیتر، متن و عکس هستند. چه کسی می‌گوید نمی‌توان یک مقاله ده‌هزار کلمه‌ای یا یک صفحه فقط تصویری داشت؟ این شما هستید که باید با انجام یک‌سری تغییرات باعث تهییج روابط موجود میان بخش‌های گوناگون مقاله شوید. محتویات یک مقاله نه تنها باید قابل درک و لذت‌بردن باشد، بلکه باید از نظر دیداری هم جلب توجه کند.

تیتر و متن باید کنتراست قوی داشته باشند. برای مثال اگر متن شما طراحی بازایده‌ای دارد، قوی‌ترین کنتراست آن می‌توان یک طرح بدون زایده باشد اگر فریبندگی یکی از هدف‌های طراحی‌تان به حساب می‌آید، سعی کنید طرح و بافت متن از نظر دیداری هم پربار و پرثمر واقع شود.

اگر به‌صورت مکرر از گرافیک‌ها استفاده نشده باشد، آنها می‌توانند اشتیاق خواننده برای مطالعه را بیش از پیش کنند. شبکه طراحی را مبنای کار خود قرار دهید، اما اگر در فرصت‌هائی نتوانستید آن را به‌کار گیرید، نترسید. اگر پنج ستون شبکه‌ای دارید، به این فکر کنید که مثالتان می‌تواند در هشت ستون و در دو صفحه معرفی شود. مکان‌یابی مناسب یا عنوان دادن به فاکتورهای تصویری و هم‌چنین عکس‌ها نه تنها موجب گسترش ستون متن می‌شود، بلکه از نظر دیداری هم جلب‌توجه می‌کند.

خبرنامه‌ها یکی از ابزار برقراری ارتباط هستند. برای موفقیت هر چه بیشتر در زمینه انتشار آنها کافی است روابط نزدیک و ویژه‌ای را با متن و خواننده به‌صورت هم‌زمان ایجاد کنید. رعایت چهار اصل مطرح شده در این مقاله شما را در پیمودن این راه یاری خواهد کرد.

 (جمشید سبزی)